Madd World

Murder on the dancefloor...

Ik ben weer heel erg slecht in het bijhouden van m'n log de laatste tijd :-( geen speciale reden voor, hoogstens dat ik vroeger bij alles wat er gebeurde dacht "dat moet op m'n log" en nu heb ik meer zoiets van "'zo interessant is dat nou ook weer niet". 
Dat dus en ik ben gewoon te belabberd ... :-). Maar goed het is weer es tijd voor een praatje en een plaatje.

Afgelopen zaterdag was het weer Deja-Vu in de Kuip. Een feestje wat zo onderhand een traditie begint te worden voor ons (alhoewel er natuurlijk altijd mensen zijn die maaaanden gillen dat ze weer meegaan en dan toch op het laatste moment afhaken. Hè Jo?! ;-)). Deze keer waren we met z'n 6-en: Mrs Sponge, Huey (de enige echte die-hard! ;-)), Danny, Steven (uit de tijd dat ik 'm niet mocht aka "Spack" :-P), Kimberley (het meisje wat hier ook mee stond te zingen) en natuurlijk ondergetekende.

Nou moet ik eigenlijk beginnen met mijn excuses aan Huey aan te bieden, we hadden beloofd dat we deze keer met de taxi zouden gaan zodat hij ook eindelijk eens een borrel zou kunnen drinken en die belofte zijn we niet nagekomen... Sorry Huey! Aan de andere kant: het was al zo'n zware dag voor je geweest en met een hoop drank erin had je helemaaaaal niet meer op je benen kunnen staan ;-)) Volgende keer... Beloofd! :-)



3 uur later:

Pfffffffffffffffff.............. Ik heb er gewoon echt geen zin in. Daarnaast kreeg ik net al van Mrs Sponge te horen dat de praatjes haar geen bal interesseren maar dat ze gewoon de foto's wil zien! Dus bij deze. De foto's. Veel foto's. En de mededeling dat het erg leuk was, erg gezellig, dat Mrs Sponge de volgende keer maar weer mee moet, dat ik vol verbazing heb staan kijken naar een meisje van een jaar of 19 wat zich geen houding wist te geven tussen al die (haar woorden ;-)) "oude mensen", dat ik het knap vind dat Huey het volgehouden heeft (was 's-morgens om 5 uur geland op schiphol na een verblijf van 1,5 week in Amerika), dat het een aparte gewaarwording was om voor het eerst in misschien wel 20 jaar weer met Mrs Sponge op een dansvloer te staan en vooral dat ik nooit... nooit...NOOIT meer met een vreemde man ga dansen!

Afro!

K3

Gisterenmiddag 5 uur. Demi had van haar vader kaartjes voor K3 ("met Josje mama!") gekregen en we hadden mooie plekken op rij 6. Met rode wangen van de spanning zat ze op het puntje van haar stoel te wachten tot het zou beginnen.

Het licht ging uit, de muziek aan, en de eerste tijd heeft ze met open mond naar al dat mooie licht en de mooie meisjes op het podium zitten kijken. Toen ze daar eenmaal een beetje aan gewend was kon ze eindelijk meezingen en dansen.

En mams? Mams kan niet anders zeggen dan dat het geweldig leuk was! Geluid prima, de dames kunnen gewoon goed zingen, podium en licht was prachtig en het verhaal om de show heen erg leuk. 1 klein nadeel maar... dat ene liedje "Handjes Draaien".... ik krijg het niet uit m'n hoofd en ben het nu al 24 uur aan het zingen en dansen :-). (voor degenen die t filmpje gaan bekijken: zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb! ;-))

Over een paar uur weer in Nl

Niet naar huis toe gaan... niet naar huis toe gaan :-)

Wat een rotleven ;-)

OMG!

Wel eens mensen horen gillen in een vliegtuip? Ik nu wel... Wat was dat een afgrijselijke vlucht!

Maar goed, we zijn er. Veilig en wel. Viva España!

Maastricht, we gaan t redden deze x! ;-)

Our bags are packed, we're ready to go :-)

Rare lui daar op de Albert Cuyp

Mislukt

Ja, ik was er ook bij en deze keer heb ik de foto's om het te bewijzen!



Zoals ik al zei, het zijn geweldige vrienden maar foto's maken kunnen ze niet ;-)

Beekse Bergen

Resumé

Het ene kind is veilig en wel bij zijn pa aangekomen en het andere kind en ik hebben een hele leuke dag gehad. 21 juli gaat de boeken in als een goeie dag!

En nu is opoe helemaal total loss van dat rondsjokken in die bloedhitte de hele dag (vertrekken met shirt, trui én jas aan bleek teveel van het goede te zijn. Lang leve de uitverkoop bij H&M) dus ik ga lekker mijn bed opzoeken.

Bijna thuis

Volgens mij is Dylan eerder in Hötklötvlöt (weet de plaatsnaam ff niet) dan wij thuis zijn!

Dagje uit

we waren nu toch in de buurt

Wij @ Egmondfestival

Demi @ Egmondfestival

Voor degene die t gemist hebben

Jullie hebben écht wat gemist :-P.

Morgen meer, nu eerst mijn bed in!

Sunset Blvd

Zo zaten we gisteren in 't nieuwe Luxor, paps en ik.

Toen de lichten voor de pauze aangingen hadden we aan 3 zinnen genoeg.

"Hoe vind je het?" vroeg paps.
"Pa, ik vind er geen reet aan".
"Goddank!" was m'n vaders reactie.

5 Minuten later hadden we de Sunset Blvd gelaten voor wat het was en zaten we samen in het zonnetje op een terras aan het water.

Werd het toch nog leuk.

"Slechte kinderen"

De meeste mensen worden rond hun 14, 15, 16e op het slechte pad gebracht door hun vrienden. Ik op mijn 41e door mijn kind...

Deze bejaarde is trouwens eerder afgetaaid dan de kids... de Red Hot Chili Bastards zijn mij iets teveel van het goede!

En zoals altijd:

"Gelukkig hebben we de foto's nog". En ja, zwaar irritant dat mens altijd met die camera maar je houdt er zulke leuke plaatjes en filmpjes aan over :-). De filmpjes zijn niet eens geschikt voor YouTube deze keer maar wel erg grappig.

Verder weinig zinnigs over te zeggen (behalve dan dat Tieme niet op foto's hield gisteren, Sjoerd verdacht stil was maar nog wel wist waar hij woonde, de stropdas van Joakim niet meer te strikken viel, Danny de hele avond een marmot op zijn hoofd had, we "Hyes- en YouTube momentjes" -don't ask- hadden, Huey het écht was en ik eindelijk een leuke foto van mijn kind -zowaar zonder marmot op zijn hoofd- en ik samen heb).  Het was een feestje!

Oh en btw Huey: we hebben met de jongens afgesproken dat we de volgende keer met z'n allen met de taxi teruggaan. Wij trakteren :-)

Weg

De ouwelui hebben merendeels afgehaakt (smoesjes over ziek zijn en weekendjes weg :-P) dus ga ik met wat grut -wat officieel nog niet eens naar binnen mag- en natuurlijk de echte die-hard Huey vanavond naar Deja-Vu in de Kuip.

Verwijt 2 Self: Beetje jammer dat ik er weer niet aan gedacht heb passende kleding te vinden. Volgende keer echt eens doen!

Traditie

Naarmate de jongens ouder worden en steeds meer hun eigen gang gaan komt het niet zo vaak meer voor dat we iets met z'n viertjes doen dus de jaarlijkse traditie die we hebben om naar de Efteling te gaan wil ik graag in ere houden.

Ook dit jaar hebben we allemaal weer genoten maar ik denk ikzelf nog het meest. Het was een genot ze weer alledrie samen te zien en, alhoewel het soms met horten en stoten is gegaan, ik met 100% zekerheid kan zeggen dat ik drie geweldige kinderen heb.

Onvermijdelijke Souveniers

Souveniers, bergen hebben we er meegenomen. Zinnige en onzinnige ;-). Van kaarsen tot een mariaklok, van scrapbookspullen tot Bisto, van schoenen tot tassen en van bellenblaas tot flamencoschoenen. We hadden letterlijk een kast vol!

Mocht je de zooi in volle glorie willen zien: tante neel heeft het full screen spektakel ;-).

Aan het eind van de vakantie was het prakken, proppen en kunstig verdelen om alles weer mee terug naar huis te krijgen. Aan bagage zaten we allemaal behoorlijk dicht tegen de toegestane 15 kilo bagage aan, Didi presteerde het zelfs om precies 15 kilo in haar koffer te hebben!

Alles wat ik meegenomen heb is vind ik ontzettend leuk maar op 1 ding ben ik trots. Voor Demi had ik nog steeds geen geboortetegel dus toen we op maandag een workshop keramiek beschilderen zouden gaan doen wist ik al heel snel wat het moest gaan worden: de geboortetegel.
Nadat ik de afbeelding uitgezocht had die op de tegel moest komen én mijn moeder had gebeld zodat ze nog even voor mij kun dubbelchecken of ik echt de juiste gegevens in mijn hoofd had begon het monnikenwerk. Vijf uur (!) heb ik voorovergebogen met het kleinste penseeltje wat ze hadden in mijn hand boven een tegeltje gehangen maar toen was hij dan toch klaar.

Het "enge" was alleen dat je pas na het bakken kon zien hoe de kleuren uiteindelijk (letterlijk en figuurlijk) uit de verf zouden komen. Dat bakken en afkoelen duurde 36 uur en aangezien onze spullen pas woensdag in de oven zouden gaan zou het nog wel even duren voor we het uiteindelijke resultaat konden gaan bekijken.
Eerlijk gezegd was ik als de dood dat het uiteindelijke resultaat tegen zou vallen. De kleuren die je ziet wanneer je aan het verven ben zien er na het bakken nl. totaal anders uit en sommige kleuren zijn zelfs zo licht dat je ze amper ziet (en dus zie je ook makkelijk een stukje over het hoofd wat je gemist hebt).

Vrijdag konden we dan eindelijk onze spullen ophalen en godzijdank was de tegel (net zoals de kunstwerken van de andere meiden) prima gelukt. Het enige wat nu nog spannend was was de tegel heelhuids thuis krijgen maar zoals je ziet is ook dat zowaar gelukt ;-).

Om maar ergens te beginnen

That was yesterday...

En inderdaad: "But today life goes on....". Vanmorgen weer veilig (duh! ;-)) geland in Brussel en g*dverredomme wat is het koud hier! Liepen we gisteren nog halfnakend rond, vandaag staat de verwarming weer aan en ben ik bij voorkeur binnen.  Bij tante neel is al e.e.a. te zien en te lezen, van mij horen jullie later mee. Mijn dag duurt al sinds 03.00u vannacht dus het enige wat ik nu nog wil is douchen en in mijn bed kruipen!

Side

Vakantie dus, Side. Wat moet ik er anders over vertellen dan dat het heerlijk was?! Genoten van de zon, de temperatuur (gem. een graad of 40),  het eten, de zee, de glijbanen  en de zwembaden. Perfect gezelschap, gelachen en geouwehoerd. Tot de conclusie gekomen dat ik in het verkeerde klimaat geboren ben. Visite (2 dagen zelfs) van het buurmeisje en haar vriend (schijnbaar zijn die oudjes toch wel gezellig ;-)). Iedereen deed wat ie wou wanneer ie wou. Aan het eind van de middag kwamen we uiteindelijk toch altijd weer allemaal bij elkaar en sloten we de middag af met met z'n allen donderen in het grote zwembad. Ff terug naar de kamer, douchen, gezamenlijk eten en daarna nog gezellig wat drinken en ouwehoeren. En dat hebben we dag na dag volgehouden.

Goed hotel, prima (en veel) eten en drinken, heerlijk schone kamer en lekkere douche. Jammer van het gala-diner wat voor ons niet doorging maar goed, je kan niet alles hebben ;-).

Weinig "reisverslag" dus, om de simpele reden dat we werkelijk geen reet uitgevoerd hebben en dat was Heerlijk (met absoluut hoofdletter H). Inmiddels alweer veel te lang terug. Vrijwel geen zon meer gezien (vind het zelfs koud hier), niet pronken met mijn -eindelijk ook een keer- bruine huid. Da's dan wel weer balen ;-).

Gelukkig hebben we de foto's nog!

Aardige lui hoor

Maar je krijgt ze met geen mogelijkheid fatsoenlijk op de foto......

Die waar ik op sta zijn natuurlijk wel allemaal geweldig, vandaar dat je mij hiertussen niet terugziet ;-)

Update:
toch een foto van mezelf (en nog meer rare lui) gevonden :-)

Bij deze

spreek ik mijn veto uit over ALLE gemaakte foto's ;-)

Waar zijn m'n beenwarmers? ;-)

Morgen gaan Huey en ik weer back to the 80's.



En sinds vandaag heb ik een puist net onder m'n wenkbrauw
én een koortslip.


Zo back to the 80's had 't van mij nou ook weer niet gehoeven! :-(

De foto's

Ik bedacht me van de week dat ik de nare gewoonte begin te ontwikkelen om "vervolgverhalen" nooit af te maken.

Zo ben ik in juli 2004 (schaam...) begonnen aan mijn EK 1988 avontuur. Tot 1, 2, 3 delen ben ik gekomen... Deel 4, wat gelijk ook het laatste deel moest worden is tot op heden niet geplaatst. Als ik het me goed herinner ben ik destijds afgehaakt omdat Nederland eruit geknikkerd werd.
Dit jaar had ik het plan opgevat het verhaal tijdens het WK af te maken maar we lagen er zo snel uit dat ik er ook nu niet aan toe gekomen ben. 2008 dan maar.

Hetzelfde is gebeurd met Parijs, dag 1 heb ik verteld. Foto's erbij. Deel 2 moet nog steeds komen.

Met het feestje bij Roulette afgelopen vrijdag leek even hetzelfde te gaan gebeuren dus heb ik net maar gauw wat foto's bij elkaar gezocht. Die belofte is in ieder geval ingelost... nu de rest nog.

Of ik het naar mijn zin had?

Soms vertel je het hele verhaal... soms volstaat een enkele foto.




Ik ben niet te brak maar wel te gaar (beetje kort geslapen) om nu het hele verhaal te doen maar bij Mark, tante neel en Lebwog is meer te vinden. Morgen ga ik wel es een poging doen om er zelf een samenhangend verhaal van te maken (en uit de 94 foto's die op mijn toestel staan diegene uit te zoeken die geschikt zijn voor publicatie).

Voor nu ga ik nog ff lekker bankhangen met Dylan en dan (voor de zaterdag) op een bejaarden tijd mijn bed induiken.

Parijs, 09.08.2006

Ik zei het al: er zaten nogal wat haken en ogen aan. Niet in de laatste plaats omdat Danny besloot niet mee te gaan. De reden? Er werd een voetbalwedstrijdje gespeeld.... :-S

Na een heftige discussie waarin ik uiteindelijk tegen hem heb gezegd dat ie t maar uitzocht kwam ie 's-avonds toch thuis met de mededeling dat ie mee zou gaan.

Over het hotel mochten we, zeker naar parijse begrippen, niet klagen. Kleine kamers (naturellement) maar netjes en alles wat je nodig had zat/stond erin. Het ontbijt was zelfs -naar franse begrippen- erg goed. Al teveel tijd hebben we er overigens niet doorgebracht, het was alleen slapen en ontbijten wat we er gedaan hebben.

Na het inchecken hebben we onze spullen op de kamers gegooid en zijn we gelijk op pad gegaan. De metro (Liège) zat zo dichtbij het hotel dat we er de eerste keer straal voorbijgelopen zijn en pas op het station daarna (Saint Lazare) ingestapt zijn. Vandaar naar de Sacre Coeur, die iedere keer weer even prachtig blijft (ik vind 'm mooier dan de andere "must" in Parijs: de Notre Dame).



Nadat we in, onder en op de Sacre Coeur waren geweest zijn we op ons gemakkie langs de "kunstenaars" gewandeld. Wat me daar nog het meest opviel was één van de vele kunstenaars die een portret van een stelletje aan het maken was.

Ze stonden met z'n allen op de -smalle- stoep. Het stelletje een meter of wat van de dame die aan het tekenen was vandaan. Tussen hun aller voeten in lag een zwerver/bedelaar. Niemand trok zich er wat van aan, zelfs al moesten ze hun best doen niet op hem te gaan staan.



We hadden nog het een en ander in de planning deze eerste dag, dus we zijn daar niet al te lang blijven hangen. Nadat de kids een ijsje hadden gehaald en we weer een hele berg trappen naar beneden zijn gelopen (stukken minder vermoeiend dan al die trappen op, dus dat scheelde wel weer :-)) stonder we weer bij het volgende metrostation. Onderweg naar de Arc de Triomphe en de Champs-Elysées.



Bij de Arc de Triomphe zijn we ff op ons gemakkie gaan zitten, wat drinken en daarna zijn we over de Champs-Elysées gewandeld. Helaas waren veel winkels al gesloten, waaronder mijn favoriete: de parfumerie van Guerlin. Aan de andere kant: het merendeel van de winkels daar gaan toch ver boven mijn budget ;-) dus zo heel erg was het nou ook weer niet. Halverwege zijn we de Mac ingedoken.. om daarna het laatste stukje Champs-Elysées af te lopen en koers te zetten naar ons laatste doel van de eerste dag: De Eiffeltoren.



Ik had de jongens al verteld dat het ding inmens groot was. Het antwoord wat ik daarop kreeg was dat hun dat heus wel wisten ... "Wacht maar tot je hem met eigen ogen ziet... dan zul je begrijpen wat ik bedoel. Hij is namelijk ECHT heel erg groot!!"
En inderdaad... nadat we (alweer) uit een metro kwamen en de toren op een gegeven moment tussen en boven een aantal huizenblokken zagen uittorenen waren ze behoorlijk onder de indruk.

Het mooiste was dat wij precies op het hele uur aan kwamen lopen. Nou zul je denken "wat is daar voor bijzonders aan dan?" Het bijzondere is dat hij -net zoals altijd- verlicht is maar er zijn honderden spotjes geplaatst. Van de voet tot aan de top zit hij helemaal vol met glinsterende "lampjes" die op het hele uur onafhankelijk van elkaar aan en uit gaan.
Op dat moment wordt het één grote glinsterende toren... het lijkt alsof hij bezaaid is met diamanten. Prachtig om te zien, onmogelijk om te vertellen hoe prachtig. Je kan maar 1 ding doen en dat is zelf naar Parijs rijden om hem met eigen ogen te bewonderen! :-D

Het enige wat jammer was was dat Demi het net niet gered had.. net voor we uit de metro kwamen was ze in slaap gevallen.... Vooral de jongens baalden stevig dat hun zus de "hoge toren" waar we het de hele tijd over gehad hadden tegen haar niet zou zien.



We zijn helaas niet helemaal tot aan de top geweest. Eerst stonden we in de rij bij de verkeerde poot. Je kon daar nl. niet met een lift naar boven maar je ging met de trappen, helemaal tot aan de tweede verdieping. Buiten het feit dat we al genoeg trappen op en af gelopen waren was het niet echt practisch met een slapend kind van 3 jaar en een buggy bij je dus zijn we overgestoken en bij de andere poot weer achteraan in de rij gesloten. Nét voor wij aan de beurt waren werd er een bordje opgehangen dat de bovenste verdieping gesloten was, we moesten het dus doen met de eerste 2 verdiepingen. Vooral de jongens vonden het erg jammer maar nu hebben we in ieder geval een reden om nog eens terug te gaan :-D

Al met al zijn we daar twee uur zoet geweest.  Net toen we weer uit de toren waren werd Demi wakker "kijk mama... de hele hoge toren! " was het eerste wat ze zei. Nog geen 2 minuten laten gingen de lampjes weer aan en toen vielen haar ogen bijna uit haar hoofd.

"Ooooooohh... allemaal glinstertjes mama".

Inmiddels waren we allemaal gebroken en vonden we het een mooie tijd om het hotel weer op te zoeken. Voor het eerst in mijn carriere heb ik meegemaakt dat mijn 2 oudsten "thuis"kwamen, hun tanden poetsten en gelijk in bed doken ;-). Zelf heb ik ook niet veel meer van die nacht meegekregen. Ik ben op bed gaan liggen en het volgende wat ik hoorde was mijn wekker die afging....

Gepubliceerd door Madd om 13:21 in Uit | Permanente link | Reacties (6) | TrackBack (0) | Reageer

Ok.. er zaten wat haken en ogen aan maar wij zijn er even een paar daagjes tussenuit!! :-D

Doe mij ff een lol en klik op de foto!


Euh.. nee, ik ga ook niet mobloggen, heb ruzie met mijn telefoon... die wil niet meer mailen ;-(

Het blijft een luxe plek om te wonen.

In vervolg op mijn eraf liggen (overigens alleen web-logs gewijs): dat is nog steeds zo.

In vervolg op de au!: dat valt erg mee. Beter gezegd, helemaal geen au zelfs! (alleen mijn stem is naar de klote maar dat heeft maar zijdelings met cocktails te maken).

Die twee samengevoegd betekent dat ik U voor een kort verslag en foto's verwijs naar onze eigen Nilf :-D.

Ik heb nu al hoofdpijn ;-) )
maar ik heb er vooral erg veel zin in!

Fijn weekend allemaal!

Dat zijn niet mijn maten, maar de plek in die galmbak (ja, het is gewoon nog steeds een galmbak!) waar we gisteren zaten.

Ik was nog niet bekomen van de schok bij de friettent (2 patat, 2 frikadellen, 1 AA en 1 cola: 19 -NEGENTIEN!!!-  €uro, mag ik ff vangen?!) toen de naschok zich aandiende. We mochten de trappen naar vak 411, rij 19 stoelen 134 en 135 beklimmen.
Eenmaal daar aangekomen heb ik zeker een kwartier vastgeklonken aan mijn stoel gezeten van ellende. De hoogte was tot daaraan toe maar crisis, wat is dat steil!
M'n vriendin had het helemaal niet meer, die zat al te bedenken of ze maar niet gewoon naar beneden moest springen want dan was ze van die ellende af ;-) (nee, ze is niet suïcidaal, ze heeft "alleen maar" hoogtevrees). Aan het eind van het concert heb ik haar uit haar stoel moeten bikken: ze zat met haar handen volledig verkrampt aan de zitting vast ;-).

Buiten dat kleine euvel hebben we echter een "top"avond gehad. Ik kan niet zeggen dat we aan het swingen zijn geweest, dat gaat nou eenmaal lastig wanneer je niet van je stoel omhoog durft te komen ;-) maar dat is slechts een detail.

Froger zong liedjes van Gordon, Gordon van Foger, Joling van Gordon, Gordon van Joling enz enz. Verder hadden we nog een Tom Jones medley, een hommage aan Willy Alberti (wat een feest!), Disco, Boney M (met hij van Boney M erbij), een nederlandstalige ouwe liedjes medley (kleine jodeljongen, een liedje over een koster en hoe zwaar het is om koster te zijn (???), de bostella), Luv (die opkwamen met rollators), de 2 dames van Idols (sorry, weet niet hoe ze heten, ik keek nooit) aangevuld met Jim.
Het is drie uur lang feest geweest, ik heb gelachen, meegezongen, kippevel gehad, meegebruld, en zelfs een traan moeten wegslikken. Het blijft verbazingwekkend wat muziek met een mens me kan doen.

Kortom: volgend jaar weer? Ja, volgend jaar weer! Alleen dan in de arena, hoogstens op de 1e ring maar nee never nooit meer 411-19-134!

En zojuist gezien bij Bakje: het hele concert online (mp3, beeld volgt nog als het goed is). Deel 1 en deel 2. Helaas alle2 bij dat rotte rapidshare dus het duurt ff voor je ze binnen hebt.

Zit ik a.s. zaterdag ineens bij de Toppers!

Met dank aan Kiki zonder web-log.

Alcazar * Yazoo * 80's & 90's avond * Lime * zet 2500 30+ers bij elkaar en je hebt een feestje * Golden Earring * de dames kijken je nog net zo arrogant aan als ze 20 jaar geleden deden * 2Unlimited* alhoewel die blik in de loop van de avond (onder invloed van een borrel of wat gok ik ;-)) wel verdwijnt * Grease Medley * De beveiliging heeft geen bal te doen * Talking Heads * Zingende menigte * Patrick Cowley * kale hoofden (niet omdat ze willen maar omdat ze t haar nou eenmaal niet meer hebben ;-)) * Jive Bunny * 4 uur onafgebroken dansen * Michael Jackson * en dus toch uiteindelijk nog pijnlijke voeten * Clint Eastwood & General Saint * Bierbuiken * Bloem * te korte rokjes (alhoewel Huey daar denk ik anders over denkt :-P ) * Evelyn Thomas * met vaak daaronder te dikke benen * Ryan Parish * keel naar z'n malle moer door vele meebrullen * (onvermijdelijk) Meatloaf en Paradise by the Dashboardlight * en het spijt me niet neel, ik heb m keihard meegebruld * Donna Summer * Gabbertjes worden dan ook wel ouder maar kunnen nog steeds dat gekke dansje van ze doen * Simple Minds * enkele fanatiekelingen die nog steeds de tasjes tussenin zetten * Rick James * and last maar absoluut not least: Tnx Huey, ik heb een geweldige avond gehad!! XXX

Voor sommige dingen zal de Berg naar Brabant moeten gaan (het is helaas niet anders ) en dan met name voor de geitenkaas met honing bij Dickens & Jones, Demi's schoenen (zelfs ik heb geen schoenen die in een blik ipv in een schoenendoos zitten ) en natuurlijk de winkel waar je je serviesgoed met jarenlang bijelkaar gespaarde punten kan betalen!

Demi is nog net een ietwat te jong. Danny (zo bleek achteraf) nodigde liever een vriendinnetje thuis uit en zo bleven alleen Dylan en ik vanmiddag over om naar
de film te gaan.

Harry Potter natuurlijk; ik had Dylan al maanden geleden beloofd dat we daar in
de kerstvakantie heen zouden gaan.
Verder weinig over te vertellen. We hebben gewoon een leuke middag gehad, met
teveel cola en popcorn en natuurlijk genoten van de film (wie zou er niet op zo'n
school willen zitten?! ).

Dus voor die 2 man die de film nog niet gezien hebben: alsnog gaan!
(enne Ajax-supporters, wat nou "jullie hebben" een mooi stadion?
Het zwerkbal stadion... dat is pas machtig mooi! Eat your heart out! )

Geweldig staan feesten bij Guus Meeuwis, dansen dansen en nog es dansen bij de Crazy Piano's en tussendoor ook nog op de "gewone" dansvloer. Tussendoor ook nog ene Lasgo, Bastiaan Ragas, Elize en een karaoke-show gezien. Kortom: ik was verrot.

Tel daar bij op een beetje drank (echt een beetje maar dat was -zoals gewoonlijk- voor
mij meer dan genoeg) en een verdomd korte nachtrust en dan ben je de rest van de zondag brak.

Volgend jaar weer dus!

En zo was ik gisteren zomaar uitgenodigd om uit eten te gaan.
Vriend/Collega Henkiebaby is -bijna- 25 jaar bij de zaak en ter ere daarvan mochten een andere collega (& aanhang) en ik mee uit eten met HB en zijn vrouw.

Het eten was prima (voor het eerst van mijn leven een oester weggeslurpt ) en het gezelschap nog veel beter. Het was zelfs zo gezellig en we zaten zo te ouwehoeren dat ik er maar 1 x aan gedacht heb om een foto te maken.

(Bovenop stond dus die schaal met oesters maar die waren op het moment van de foto even weg om gegratineerd te worden)

Kortom: Tnx Henk, het was erg lekker en erg gezellig. Op naar het volgende jubileum

Wel eens oog in oog met een schotse hooglander gestaan?!

Wij nu wel..

Het leek me wel een leuk idee om, nu we de de zonsopgang enigzins gemist hadden,
naar het natuurgebied bij ons aan het Spui te gaan.

"Ja er lopen daar van die hooglanders maar die zie je toch nooit" zei ik nog.

Heel voorzichtig en langzaam, om de brandnetels en de vlaaien te ontwijken,
zijn we de dijk afgegaan.
We hebben er toch zeker een paar minuten over gedaan om beneden te komen.

Nadat we de kudde met kalf op de foto hadden gezet (zo goed en kwaad als dat
ging want we durfden niet te dicht bij ze in de buurt te komen) zijn we
weer terug gegaan.
Verder lopen ging immers niet omdat daar die beesten stonden en er voorbij
lopen was echt geen optie.

Net op het punt aangekomen waar we weer naar boven moesten klauteren
stonden Han en ik tegenover elkaar en zag ik ineens haar ogen groot worden. "Oh jee!!"

Binnen enkele seconden schoten er twee gedachtes door mijn hoofd.
Of ze neemt me in de zeik, ik ren voor Jan Doedel hard naar boven en zij
staat me hier uit te lachen.
Of ze neemt me niet in de zeik, ik blijf staan en als ik me zo omdraai heb ik
ineens zo'n koe in mijn nek hangen.

Ik durfde de gok niet te nemen, en toen ik me een kwartslag omdraaide
bleek dat een verstandige keuze geweest te zijn.

We waren als een stel mietjes (gillend en wel) alletwee binnen 3 seconden weer
boven -en verder- nadat we ineens oog in oog met deze jongen (?) kwamen te staan.

Verdomde groot trouwens die krengen...

Misschien een idee voor je
volgende verjaardag Han?!

[update]07.05u
Ben benieuwd waar ze zit....

Schijn ik weer de zonsopgang te gaan bewonderen.

Knettergek ben ik.

Maar zij overtreft mijn knettergek zijn...

No worries: ik zal niet weer foto's van de zon gaan plaatsen.
Denk ik...

Als je de foto's bekijkt zou je (zoals altijd) denken dat ik niet mee ben geweest.

Altijd ben ik degene die de foto's maakt en dus sta ik er nooit op. Vandaag besloot Dylan es een foto van zijn moeder te maken. Of, om precies te zijn, 9 foto's van zijn moeder te maken. Negen foto's waarvan er 8 bewogen zijn.

Maaaaar: het bewijs is er in ieder geval een keer: ik was er bij!

Mochten jullie in Blijdorp een aap met een speen tegenkomen,

3 x raden van wie hij 'm "gekregen" heeft....

Bloedheet, accu vergeten op te laden en de paar foto's die je dan nog wel met dat laatste beetje stroom weet te maken zijn bijna allemaal mislukt omdat ze werkelijk geen 2 seconden stil stonden

Maar leuk was het wel!

Oh ja: en ik word echt te oud voor die trampoline's. Niet zozeer dat ik het niet volhoud maar iedere keer dat ik omhoog spring komt mijn maag er pas 10 seconden later achteraan )

Om de zoveel tijd steekt het "wat-ben-je-toch-een-waardeloze-moeder, trek-er-eens-wat-vaker-met-je-kinderen-op-uit-gevoel" bij mij de kop op. Met name Dylan weet het knopje waar dat gevoel onder verstopt zit altijd haarfijn te vinden.

Danny heeft uit principe standaard nergens zin in (als ik heel erg in mijn gezinsgevoel zit dwing ik hem wel es mee te gaan maar dat loopt dan altijd uit op een drama waarna ik hem weer maanden met rust laat. Hij blij. Ik blij.) en Demi vind alles best, thuis zijn, in de tuin spelen, teletubbies kijken, weggaan, boodschappen doen.. alles is even leuk.

Nee dan Dylan, Dylan is de enige echte "hoera, we trekken er op uit'er" van de familie. Waar Danny en ik al moe worden bij het idee een hele dag ergens te moeten rondslenteren leeft Dylan helemaal op als ie weet dat we dan en dan daar en daarheen gaan.
"Mam, zullen we gezellig een stukje fietsen?" of "Mam, wanneer ga je weer een zeskamp organiseren?". Ook favoriet zijn de bordspelletjes. Risk, Levensweg, Twister (ok.. ik geef toe.. dat is nog wel grappig om te doen ) Monopoly... ook hier geldt: alles is leuk.
Vorig jaar heeft Sinterklaas nog een poging gedaan mij daar enigszins mee vanaf te helpen door een Playstation Monopoly aan Dylan te geven maar aangezien hij een echte broodspeler is en zijn tegenstander wil zien zweten en grote stapels geld voor zijn neus wil zien liggen was dat, hoe goed bedoeld dan ook van de Sint, geen oplossing.

Anyway: wat ik dus eigenlijk wilde zeggen is dat ik om mezelf enigszins te dwingen er eens wat vaker op uit te trekken (ok ok... en omdat het ook best leuk is en met een abo zelfs nog betaalbaar) een gezinsabonnement Blijdorp heb aangeschaft.

Wij dus vandaag richting R'dam. (Danny wist weer mooi zijn snor te drukken trouwens). En weet je: alhoewel ik het echt naar mijn zin gehad heb is het toch werkelijk een drama. Gillende kinderen, nog harder krijsende moeders, nors kijkende vaders, kinderen die hun moeder kwijt zijn, vaders die rustig een sigaretje staan te roken terwijl moeders al briesend en met rood hoofd door de diergaarde loopt om het kind weer terug te vinden.

Tel daar bij op al die vre-se-lijk lollige vaders, niet gelogen heb ik in de 5 minuten die ik bij de struisvogels heb doorgebracht wel 3 x een vader horen zeggen "huh.. lekker stukkie struisvogelbiefstuk voor op de BBQ vanavond.. Ar Ar Ar" (Ar Ar Ar? Ja euh, ik weet ff niet hoe je het moet schrijven maar je moet het maar uitspreken zoals Tim "The Toolman" Taylor uit Home Improvement dat gorillageluid doet).
En weet je: hoe mooier die dierentuin wordt en hoe meer de dieren in hun natuurlijke omgeving terechtkomen (allemaal heel mooi natuurlijk) des te meer moet je lopen, des te meer bamboe zie je (Reuze Bamboe, Zwarte Bamboe, Gespikkelde Bamboe), je komt werkelijk om in de moerassen, steppes enz. maar dieren... te weinig!!

Als ik moet opnoemen wat ik vandaag gezien heb kom ik niet veel verder dan, vissen, vissen, nog meer vissen, pinguins, 2 krokodillen (maar die liggen dan ook nog in hun jaren 60 niet natuurlijke bak van 4 x 4m te dobberen) 1 nijlpaard (zelfde verhaal als de kroks), 3 olifanten (op 700 m afstand, echt een idee van hoe groot ze nou werkelijk zijn krijg je dus niet), slangen (voor zover die zich niet verstopt hadden en je dus een uur naar een bak met houtstronken stond te kijken in de hoop dat je nog iets van beweging zou zien), apen (nou ja... die heb ik niet echt gezien want daar kon je werkelijk over de hoofden van de bezoekers lopen en ook daar wéér die lollige vaders... "Kijk.. daar heb je nog een lelijke aap zeg" en dan wijzend naar moeders, zeker 6 x gehoord (en dan nog snappen die vaders maar niet waarom moeders chagerijnig rondloopt ) wat nog meer: euhmm... bambi, een tapir, en buffels.
Vergeet ik nog wat?! Geloof het niet.

Kortom: voor de dieren hoef je niet naar Blijdorp, zeker niet op 2e paasdag (eerlijk is eerlijk, één van de andere redenen dat we niet al teveel gezien hebben is natuurlijk de drukte).
Wel voor de lol die de kids (en daardoor ook mijn vader, moeder en ik) gehad hebben.

Dus vooruit: een fotootje

Goed, "Lompe Brabanders" dus....

Lig je daar, na afloop van het corso, helemaal uitgekakt op een grasveldje een beetje te genieten van de zon, wat te drinken en de door tante neel (met gevaar voor eigen leven) bemachtigde zakjes  Snack-a-Jacks begint er zich een waar schouwspel recht voor je ogen te ontwikkelen.

Ik weet niet of ik dit goed uitleggen kan maar ik ga een poging doen. Er loopt 1 weg Zundert in, deze weg is bedoeld voor de automobilisten. Naast deze weg ligt een behoorlijk breed fietspad. Beide wegen worden gescheiden door een Rozenperk (en absoluut Rozenperk met hoofdletter R). Aan het begin van het dorp -ik neem tenminste aan dat het een dorp is-  staan hekken zodat er niemand gratis naar binnen kan om het corso te bekijken.
Deze hekken staan, heel logisch, aan het begin van de weg. Deze situatie is alleen niet zo logisch meer wanneer iedereen 's-middags het dorp weer wil verlaten. De hekken staan dan immers "ineens" aan het einde van de weg. Op zich nog steeds niks mis mee ware het niet dat de hekken aan het einde van het fietspad niet open mochten van de gemeente. Iedereen die eruit wilde moest (weer wat minder logisch) over de weg lopen en kon daar dan door de hekken heen. 1 Klein "probleem": hele hordes fietsers kwamen (juist ja: heel logisch) over het fietspad.
Aan het eind van het fietspad aangekomen mochten ze er dan niet door, voerden een discussie met de puber die aan het hek stond en afhankelijk van of het ventje overstag ging moesten ze terugfietsen, om het Rozenperk heen en alsnog over de weg of deed het ventje ff snel het hek 30 cm open en konden ze er toch doorheen prakken.

Zo hebben we ook busladingen vol ouden van dagen voorbij zien komen en die gingen dus met koeltas én opklapbaar stoeltje dwars door de rozen naar de andere kant van het perk, waar ze wel het hek door mochten (opvallend was trouwens dat die oudjes verder geeneens in discussie gingen met de "poortwachter". Ze kwamen aangesjokt, zagen dat het hek dichtbleef, keken naar het mannetje wat erbij stond en begaven zich rechtstreeks -met blote benen en al- het Rozenperk in :-)). Voor de dame met de rollator was het lastiger. We zagen haar al aankomen maar werden even afgeleid door één of andere discussie die zich bij het hek afspeelde en voor we het goed en wel in de gaten hadden keken we weer naar de rug van oma. Ze had zich omgedraaid en was aan de lange weg terug begonnen...

Anyway: aan het eind van het liedje besloot men toch ook de hekken bij het fietspad maar open te gooien. Ik heb nog ff geprobeerd het poortwachtertje gek te maken. Nadat we eerst de hele tijd aan zijn kop hadden lopen zeiken dat ie dat hek open moest gooien vroeg ik hem nu of hij het hek niet dicht kon laten zodat Demi niet weg kon lopen. Hij zag de humor er wel van in maar helaas... de hekken gingen weg. (Op 1 hek na dan... er was iemand zo slim geweest zijn fiets aan het hek te ketenen :-)) Voor ze weer aan de slag gingen kwam de vrijwillige brigade, die ons natuurlijk allang gezien en vooral gehoord had ff kletsen.
Eerst één (voor insiders: Prins Maurits :-)) maar langzaamaan werden het er steeds meer. Terwijl wij daar lekker zaten te kletsen besloot Demi voor de 33e keer op onderzoek uit te gaan en moest ik dus weer achter haar aan. Voordat ik overend was gekomen om achter haar aan te gaan was 1 van de pubertjes zo attent mij op haar aktie te attenderen, en wel op een bijzonder "aparte" manier:

*De Dader

"Hee OUWE, ze gaat er vandoor hoor!!"

So far voor je eigenwaarde ;-))

Het was gewoon ontzettend leuk... en daarnaast ook dodelijk vermoeiend... geen puf meer om een heel verhaal te doen dus morgen meer... PS: Die brabanders zijn best lomp! )

Ik had best gewild de laatste dagen hoor, één of ander leuk, grappig, interessant, saai of desnoods volkomen overbodig stukje schrijven. Helaas zat het er niet in, het is totale inspiratieloosheid in driedubbele reprise.

Daarom dus maar ff kort de laatste dagen in vogelvlucht (anders weet ik volgend jaar om deze tijd niet meer wat ik vorig jaar om deze tijd gedaan heb en dat kunnen we niet hebben tenslotte ).

De Efteling: Leuk, vermoeiend, prachtig weer!, niet te druk (qua bezoekers), de langste wachtrij stond voor de Python (45 min) en natuurlijk had ik weer de pech dat de karretjes precies op het hoogste punt stil bleven staan, de kids hebben het naar hun zin gehad, Demi vond alles even mooi, de jongens waren gezellig, het enige waar ze ruzie over kregen was over wie bij welke attractie Demi op schoot mocht hebben (nu ik er zo es over nadenk hadden ze dus eigenlijk de hele dag "ruzie" ), op verzoek nog even de groeten gedaan aan de elfjes van de droomvlucht en toen zat de dag er alweer op.
Gelukkig hebben we inderdaad de foto's nog .

Donderdag zijn de jongens met hun vader op vakantie gegaan en bleven Demi en ik saampjes hier achter (de heren hebben nog aan hun pa voorgesteld hun zus mee te nemen maar dat verzoek werd van meerdere kanten afgewezen ).

Verder een lui en lekker weekend gehad, uit wezen eten, zo nu en dan behoorlijk laat geworden mede dankzij hem en haar op msn (en dan zeggen ze dat ik veel lul! ).

Als laatste wapenfeit per sms gedumpt door hem. Zo ben je "druk" aan het sms-en, zo hoor je niks meer. Ik gok dat hij of bevangen was door de alcohol, of toch nog gescoord heeft of F1 en F2 werden toch nog gezellig.
Ik ken mijn plek weer

Vandaag naar Huey en Mrs Spongebob, een "oude" vriendin van ons (uit de tijd dat we nog jong en rimpelloos waren) komt daar op visite. Ik heb haar al een jaar of 5 niet meer gezien dus ik ben benieuwd.

Nou dat was het wel weer voor hier, morgen moet ik weer aan het werk dus mag moet ik eerst nog ff hier in huis aan de slag. Heerlijk hoor, vakantie hebben maar het is hier in huis complete anarchie.
De huiskamer is overgenomen door het speelgoed, de bovenverdieping bezet door alle was. Tijd om weer es te laten zien wie er nu werkelijk de baas is hier in huis!

Ps: en speciaal voor neel ook een foto van de kameel!

[Update]13.18u
Hij zegt dat het niet waar is van dat dumpen... dat hij de laatste gestuurd heeft.
Ik geloof hem niet maar voor de goeie lieve vrede zal ik maar zeggen dat de waarheid ergens in het midden ligt. (Sms-jes die niet aangekomen zijn enzo )

Mei 1997: Voor het eerst een pc thuis
Juni 1997: Voor het eerst internet op
Juli 1997: Ik kom een programmaatje tegen op de pc: NChat. Het duurde ff voor ik doorhad wat het was en hoe het werkte. Vreemde lui allemaal in die chatrooms, ik kwam er niet tussen.. ze lulden maar door en door en door... maar op een gegeven moment raakte ik es aan de praat met iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en zo kan ik nog een uurtje doorgaan ;-) Erg gezellig geweest dat chatten (voor zolang het duurde ).

Onderstaande foto is gemaakt in 1998 op een feestje in Meijel (of all places)

erg leuk, erg gezellig, erg veel baco's ;-)) en ik kon het erg goed vinden met "Cajmere", die ik tot dan toe alleen maar via t chatten kende. (Cajmere staat rechts op de foto, voor degenen die nog twijfelden ;-))

Ta tata ta tata tatadaaaaaa ;-P

À bientôt

Ok.. er zaten wat haken en ogen aan maar wij zijn er even een paar daagjes tussenuit!! :-D

Doe mij ff een lol en klik op de foto!


Euh.. nee, ik ga ook niet mobloggen, heb ruzie met mijn telefoon... die wil niet meer mailen ;-(

Het blijft een luxe plek om te wonen.

In vervolg op mijn eraf liggen (overigens alleen web-logs gewijs): dat is nog steeds zo.

In vervolg op de au!: dat valt erg mee. Beter gezegd, helemaal geen au zelfs! (alleen mijn stem is naar de klote maar dat heeft maar zijdelings met cocktails te maken).

Die twee samengevoegd betekent dat ik U voor een kort verslag en foto's verwijs naar onze eigen Nilf :-D.

Ik heb nu al hoofdpijn ;-) )
maar ik heb er vooral erg veel zin in!

Fijn weekend allemaal!

Dat zijn niet mijn maten, maar de plek in die galmbak (ja, het is gewoon nog steeds een galmbak!) waar we gisteren zaten.

Ik was nog niet bekomen van de schok bij de friettent (2 patat, 2 frikadellen, 1 AA en 1 cola: 19 -NEGENTIEN!!!-  €uro, mag ik ff vangen?!) toen de naschok zich aandiende. We mochten de trappen naar vak 411, rij 19 stoelen 134 en 135 beklimmen.
Eenmaal daar aangekomen heb ik zeker een kwartier vastgeklonken aan mijn stoel gezeten van ellende. De hoogte was tot daaraan toe maar crisis, wat is dat steil!
M'n vriendin had het helemaal niet meer, die zat al te bedenken of ze maar niet gewoon naar beneden moest springen want dan was ze van die ellende af ;-) (nee, ze is niet suïcidaal, ze heeft "alleen maar" hoogtevrees). Aan het eind van het concert heb ik haar uit haar stoel moeten bikken: ze zat met haar handen volledig verkrampt aan de zitting vast ;-).

Buiten dat kleine euvel hebben we echter een "top"avond gehad. Ik kan niet zeggen dat we aan het swingen zijn geweest, dat gaat nou eenmaal lastig wanneer je niet van je stoel omhoog durft te komen ;-) maar dat is slechts een detail.

Froger zong liedjes van Gordon, Gordon van Foger, Joling van Gordon, Gordon van Joling enz enz. Verder hadden we nog een Tom Jones medley, een hommage aan Willy Alberti (wat een feest!), Disco, Boney M (met hij van Boney M erbij), een nederlandstalige ouwe liedjes medley (kleine jodeljongen, een liedje over een koster en hoe zwaar het is om koster te zijn (???), de bostella), Luv (die opkwamen met rollators), de 2 dames van Idols (sorry, weet niet hoe ze heten, ik keek nooit) aangevuld met Jim.
Het is drie uur lang feest geweest, ik heb gelachen, meegezongen, kippevel gehad, meegebruld, en zelfs een traan moeten wegslikken. Het blijft verbazingwekkend wat muziek met een mens me kan doen.

Kortom: volgend jaar weer? Ja, volgend jaar weer! Alleen dan in de arena, hoogstens op de 1e ring maar nee never nooit meer 411-19-134!

En zojuist gezien bij Bakje: het hele concert online (mp3, beeld volgt nog als het goed is). Deel 1 en deel 2. Helaas alle2 bij dat rotte rapidshare dus het duurt ff voor je ze binnen hebt.

Zit ik a.s. zaterdag ineens bij de Toppers!

Met dank aan Kiki zonder web-log.

Alcazar * Yazoo * 80's & 90's avond * Lime * zet 2500 30+ers bij elkaar en je hebt een feestje * Golden Earring * de dames kijken je nog net zo arrogant aan als ze 20 jaar geleden deden * 2Unlimited* alhoewel die blik in de loop van de avond (onder invloed van een borrel of wat gok ik ;-)) wel verdwijnt * Grease Medley * De beveiliging heeft geen bal te doen * Talking Heads * Zingende menigte * Patrick Cowley * kale hoofden (niet omdat ze willen maar omdat ze t haar nou eenmaal niet meer hebben ;-)) * Jive Bunny * 4 uur onafgebroken dansen * Michael Jackson * en dus toch uiteindelijk nog pijnlijke voeten * Clint Eastwood & General Saint * Bierbuiken * Bloem * te korte rokjes (alhoewel Huey daar denk ik anders over denkt :-P ) * Evelyn Thomas * met vaak daaronder te dikke benen * Ryan Parish * keel naar z'n malle moer door vele meebrullen * (onvermijdelijk) Meatloaf en Paradise by the Dashboardlight * en het spijt me niet neel, ik heb m keihard meegebruld * Donna Summer * Gabbertjes worden dan ook wel ouder maar kunnen nog steeds dat gekke dansje van ze doen * Simple Minds * enkele fanatiekelingen die nog steeds de tasjes tussenin zetten * Rick James * and last maar absoluut not least: Tnx Huey, ik heb een geweldige avond gehad!! XXX

Voor sommige dingen zal de Berg naar Brabant moeten gaan (het is helaas niet anders ) en dan met name voor de geitenkaas met honing bij Dickens & Jones, Demi's schoenen (zelfs ik heb geen schoenen die in een blik ipv in een schoenendoos zitten ) en natuurlijk de winkel waar je je serviesgoed met jarenlang bijelkaar gespaarde punten kan betalen!

Demi is nog net een ietwat te jong. Danny (zo bleek achteraf) nodigde liever een vriendinnetje thuis uit en zo bleven alleen Dylan en ik vanmiddag over om naar
de film te gaan.

Harry Potter natuurlijk; ik had Dylan al maanden geleden beloofd dat we daar in
de kerstvakantie heen zouden gaan.
Verder weinig over te vertellen. We hebben gewoon een leuke middag gehad, met
teveel cola en popcorn en natuurlijk genoten van de film (wie zou er niet op zo'n
school willen zitten?! ).

Dus voor die 2 man die de film nog niet gezien hebben: alsnog gaan!
(enne Ajax-supporters, wat nou "jullie hebben" een mooi stadion?
Het zwerkbal stadion... dat is pas machtig mooi! Eat your heart out! )

Geweldig staan feesten bij Guus Meeuwis, dansen dansen en nog es dansen bij de Crazy Piano's en tussendoor ook nog op de "gewone" dansvloer. Tussendoor ook nog ene Lasgo, Bastiaan Ragas, Elize en een karaoke-show gezien. Kortom: ik was verrot.

Tel daar bij op een beetje drank (echt een beetje maar dat was -zoals gewoonlijk- voor
mij meer dan genoeg) en een verdomd korte nachtrust en dan ben je de rest van de zondag brak.

Volgend jaar weer dus!

En zo was ik gisteren zomaar uitgenodigd om uit eten te gaan.
Vriend/Collega Henkiebaby is -bijna- 25 jaar bij de zaak en ter ere daarvan mochten een andere collega (& aanhang) en ik mee uit eten met HB en zijn vrouw.

Het eten was prima (voor het eerst van mijn leven een oester weggeslurpt ) en het gezelschap nog veel beter. Het was zelfs zo gezellig en we zaten zo te ouwehoeren dat ik er maar 1 x aan gedacht heb om een foto te maken.

(Bovenop stond dus die schaal met oesters maar die waren op het moment van de foto even weg om gegratineerd te worden)

Kortom: Tnx Henk, het was erg lekker en erg gezellig. Op naar het volgende jubileum

Wel eens oog in oog met een schotse hooglander gestaan?!

Wij nu wel..

Het leek me wel een leuk idee om, nu we de de zonsopgang enigzins gemist hadden,
naar het natuurgebied bij ons aan het Spui te gaan.

"Ja er lopen daar van die hooglanders maar die zie je toch nooit" zei ik nog.

Heel voorzichtig en langzaam, om de brandnetels en de vlaaien te ontwijken,
zijn we de dijk afgegaan.
We hebben er toch zeker een paar minuten over gedaan om beneden te komen.

Nadat we de kudde met kalf op de foto hadden gezet (zo goed en kwaad als dat
ging want we durfden niet te dicht bij ze in de buurt te komen) zijn we
weer terug gegaan.
Verder lopen ging immers niet omdat daar die beesten stonden en er voorbij
lopen was echt geen optie.

Net op het punt aangekomen waar we weer naar boven moesten klauteren
stonden Han en ik tegenover elkaar en zag ik ineens haar ogen groot worden. "Oh jee!!"

Binnen enkele seconden schoten er twee gedachtes door mijn hoofd.
Of ze neemt me in de zeik, ik ren voor Jan Doedel hard naar boven en zij
staat me hier uit te lachen.
Of ze neemt me niet in de zeik, ik blijf staan en als ik me zo omdraai heb ik
ineens zo'n koe in mijn nek hangen.

Ik durfde de gok niet te nemen, en toen ik me een kwartslag omdraaide
bleek dat een verstandige keuze geweest te zijn.

We waren als een stel mietjes (gillend en wel) alletwee binnen 3 seconden weer
boven -en verder- nadat we ineens oog in oog met deze jongen (?) kwamen te staan.

Verdomde groot trouwens die krengen...

Misschien een idee voor je
volgende verjaardag Han?!

[update]07.05u
Ben benieuwd waar ze zit....

Schijn ik weer de zonsopgang te gaan bewonderen.

Knettergek ben ik.

Maar zij overtreft mijn knettergek zijn...

No worries: ik zal niet weer foto's van de zon gaan plaatsen.
Denk ik...

Als je de foto's bekijkt zou je (zoals altijd) denken dat ik niet mee ben geweest.

Altijd ben ik degene die de foto's maakt en dus sta ik er nooit op. Vandaag besloot Dylan es een foto van zijn moeder te maken. Of, om precies te zijn, 9 foto's van zijn moeder te maken. Negen foto's waarvan er 8 bewogen zijn.

Maaaaar: het bewijs is er in ieder geval een keer: ik was er bij!

Mochten jullie in Blijdorp een aap met een speen tegenkomen,

3 x raden van wie hij 'm "gekregen" heeft....

Bloedheet, accu vergeten op te laden en de paar foto's die je dan nog wel met dat laatste beetje stroom weet te maken zijn bijna allemaal mislukt omdat ze werkelijk geen 2 seconden stil stonden

Maar leuk was het wel!

Oh ja: en ik word echt te oud voor die trampoline's. Niet zozeer dat ik het niet volhoud maar iedere keer dat ik omhoog spring komt mijn maag er pas 10 seconden later achteraan )

Om de zoveel tijd steekt het "wat-ben-je-toch-een-waardeloze-moeder, trek-er-eens-wat-vaker-met-je-kinderen-op-uit-gevoel" bij mij de kop op. Met name Dylan weet het knopje waar dat gevoel onder verstopt zit altijd haarfijn te vinden.

Danny heeft uit principe standaard nergens zin in (als ik heel erg in mijn gezinsgevoel zit dwing ik hem wel es mee te gaan maar dat loopt dan altijd uit op een drama waarna ik hem weer maanden met rust laat. Hij blij. Ik blij.) en Demi vind alles best, thuis zijn, in de tuin spelen, teletubbies kijken, weggaan, boodschappen doen.. alles is even leuk.

Nee dan Dylan, Dylan is de enige echte "hoera, we trekken er op uit'er" van de familie. Waar Danny en ik al moe worden bij het idee een hele dag ergens te moeten rondslenteren leeft Dylan helemaal op als ie weet dat we dan en dan daar en daarheen gaan.
"Mam, zullen we gezellig een stukje fietsen?" of "Mam, wanneer ga je weer een zeskamp organiseren?". Ook favoriet zijn de bordspelletjes. Risk, Levensweg, Twister (ok.. ik geef toe.. dat is nog wel grappig om te doen ) Monopoly... ook hier geldt: alles is leuk.
Vorig jaar heeft Sinterklaas nog een poging gedaan mij daar enigszins mee vanaf te helpen door een Playstation Monopoly aan Dylan te geven maar aangezien hij een echte broodspeler is en zijn tegenstander wil zien zweten en grote stapels geld voor zijn neus wil zien liggen was dat, hoe goed bedoeld dan ook van de Sint, geen oplossing.

Anyway: wat ik dus eigenlijk wilde zeggen is dat ik om mezelf enigszins te dwingen er eens wat vaker op uit te trekken (ok ok... en omdat het ook best leuk is en met een abo zelfs nog betaalbaar) een gezinsabonnement Blijdorp heb aangeschaft.

Wij dus vandaag richting R'dam. (Danny wist weer mooi zijn snor te drukken trouwens). En weet je: alhoewel ik het echt naar mijn zin gehad heb is het toch werkelijk een drama. Gillende kinderen, nog harder krijsende moeders, nors kijkende vaders, kinderen die hun moeder kwijt zijn, vaders die rustig een sigaretje staan te roken terwijl moeders al briesend en met rood hoofd door de diergaarde loopt om het kind weer terug te vinden.

Tel daar bij op al die vre-se-lijk lollige vaders, niet gelogen heb ik in de 5 minuten die ik bij de struisvogels heb doorgebracht wel 3 x een vader horen zeggen "huh.. lekker stukkie struisvogelbiefstuk voor op de BBQ vanavond.. Ar Ar Ar" (Ar Ar Ar? Ja euh, ik weet ff niet hoe je het moet schrijven maar je moet het maar uitspreken zoals Tim "The Toolman" Taylor uit Home Improvement dat gorillageluid doet).
En weet je: hoe mooier die dierentuin wordt en hoe meer de dieren in hun natuurlijke omgeving terechtkomen (allemaal heel mooi natuurlijk) des te meer moet je lopen, des te meer bamboe zie je (Reuze Bamboe, Zwarte Bamboe, Gespikkelde Bamboe), je komt werkelijk om in de moerassen, steppes enz. maar dieren... te weinig!!

Als ik moet opnoemen wat ik vandaag gezien heb kom ik niet veel verder dan, vissen, vissen, nog meer vissen, pinguins, 2 krokodillen (maar die liggen dan ook nog in hun jaren 60 niet natuurlijke bak van 4 x 4m te dobberen) 1 nijlpaard (zelfde verhaal als de kroks), 3 olifanten (op 700 m afstand, echt een idee van hoe groot ze nou werkelijk zijn krijg je dus niet), slangen (voor zover die zich niet verstopt hadden en je dus een uur naar een bak met houtstronken stond te kijken in de hoop dat je nog iets van beweging zou zien), apen (nou ja... die heb ik niet echt gezien want daar kon je werkelijk over de hoofden van de bezoekers lopen en ook daar wéér die lollige vaders... "Kijk.. daar heb je nog een lelijke aap zeg" en dan wijzend naar moeders, zeker 6 x gehoord (en dan nog snappen die vaders maar niet waarom moeders chagerijnig rondloopt ) wat nog meer: euhmm... bambi, een tapir, en buffels.
Vergeet ik nog wat?! Geloof het niet.

Kortom: voor de dieren hoef je niet naar Blijdorp, zeker niet op 2e paasdag (eerlijk is eerlijk, één van de andere redenen dat we niet al teveel gezien hebben is natuurlijk de drukte).
Wel voor de lol die de kids (en daardoor ook mijn vader, moeder en ik) gehad hebben.

Dus vooruit: een fotootje

Goed, "Lompe Brabanders" dus....

Lig je daar, na afloop van het corso, helemaal uitgekakt op een grasveldje een beetje te genieten van de zon, wat te drinken en de door tante neel (met gevaar voor eigen leven) bemachtigde zakjes  Snack-a-Jacks begint er zich een waar schouwspel recht voor je ogen te ontwikkelen.

Ik weet niet of ik dit goed uitleggen kan maar ik ga een poging doen. Er loopt 1 weg Zundert in, deze weg is bedoeld voor de automobilisten. Naast deze weg ligt een behoorlijk breed fietspad. Beide wegen worden gescheiden door een Rozenperk (en absoluut Rozenperk met hoofdletter R). Aan het begin van het dorp -ik neem tenminste aan dat het een dorp is-  staan hekken zodat er niemand gratis naar binnen kan om het corso te bekijken.
Deze hekken staan, heel logisch, aan het begin van de weg. Deze situatie is alleen niet zo logisch meer wanneer iedereen 's-middags het dorp weer wil verlaten. De hekken staan dan immers "ineens" aan het einde van de weg. Op zich nog steeds niks mis mee ware het niet dat de hekken aan het einde van het fietspad niet open mochten van de gemeente. Iedereen die eruit wilde moest (weer wat minder logisch) over de weg lopen en kon daar dan door de hekken heen. 1 Klein "probleem": hele hordes fietsers kwamen (juist ja: heel logisch) over het fietspad.
Aan het eind van het fietspad aangekomen mochten ze er dan niet door, voerden een discussie met de puber die aan het hek stond en afhankelijk van of het ventje overstag ging moesten ze terugfietsen, om het Rozenperk heen en alsnog over de weg of deed het ventje ff snel het hek 30 cm open en konden ze er toch doorheen prakken.

Zo hebben we ook busladingen vol ouden van dagen voorbij zien komen en die gingen dus met koeltas én opklapbaar stoeltje dwars door de rozen naar de andere kant van het perk, waar ze wel het hek door mochten (opvallend was trouwens dat die oudjes verder geeneens in discussie gingen met de "poortwachter". Ze kwamen aangesjokt, zagen dat het hek dichtbleef, keken naar het mannetje wat erbij stond en begaven zich rechtstreeks -met blote benen en al- het Rozenperk in :-)). Voor de dame met de rollator was het lastiger. We zagen haar al aankomen maar werden even afgeleid door één of andere discussie die zich bij het hek afspeelde en voor we het goed en wel in de gaten hadden keken we weer naar de rug van oma. Ze had zich omgedraaid en was aan de lange weg terug begonnen...

Anyway: aan het eind van het liedje besloot men toch ook de hekken bij het fietspad maar open te gooien. Ik heb nog ff geprobeerd het poortwachtertje gek te maken. Nadat we eerst de hele tijd aan zijn kop hadden lopen zeiken dat ie dat hek open moest gooien vroeg ik hem nu of hij het hek niet dicht kon laten zodat Demi niet weg kon lopen. Hij zag de humor er wel van in maar helaas... de hekken gingen weg. (Op 1 hek na dan... er was iemand zo slim geweest zijn fiets aan het hek te ketenen :-)) Voor ze weer aan de slag gingen kwam de vrijwillige brigade, die ons natuurlijk allang gezien en vooral gehoord had ff kletsen.
Eerst één (voor insiders: Prins Maurits :-)) maar langzaamaan werden het er steeds meer. Terwijl wij daar lekker zaten te kletsen besloot Demi voor de 33e keer op onderzoek uit te gaan en moest ik dus weer achter haar aan. Voordat ik overend was gekomen om achter haar aan te gaan was 1 van de pubertjes zo attent mij op haar aktie te attenderen, en wel op een bijzonder "aparte" manier:

*De Dader

"Hee OUWE, ze gaat er vandoor hoor!!"

So far voor je eigenwaarde ;-))

Het was gewoon ontzettend leuk... en daarnaast ook dodelijk vermoeiend... geen puf meer om een heel verhaal te doen dus morgen meer... PS: Die brabanders zijn best lomp! )

Ik had best gewild de laatste dagen hoor, één of ander leuk, grappig, interessant, saai of desnoods volkomen overbodig stukje schrijven. Helaas zat het er niet in, het is totale inspiratieloosheid in driedubbele reprise.

Daarom dus maar ff kort de laatste dagen in vogelvlucht (anders weet ik volgend jaar om deze tijd niet meer wat ik vorig jaar om deze tijd gedaan heb en dat kunnen we niet hebben tenslotte ).

De Efteling: Leuk, vermoeiend, prachtig weer!, niet te druk (qua bezoekers), de langste wachtrij stond voor de Python (45 min) en natuurlijk had ik weer de pech dat de karretjes precies op het hoogste punt stil bleven staan, de kids hebben het naar hun zin gehad, Demi vond alles even mooi, de jongens waren gezellig, het enige waar ze ruzie over kregen was over wie bij welke attractie Demi op schoot mocht hebben (nu ik er zo es over nadenk hadden ze dus eigenlijk de hele dag "ruzie" ), op verzoek nog even de groeten gedaan aan de elfjes van de droomvlucht en toen zat de dag er alweer op.
Gelukkig hebben we inderdaad de foto's nog .

Donderdag zijn de jongens met hun vader op vakantie gegaan en bleven Demi en ik saampjes hier achter (de heren hebben nog aan hun pa voorgesteld hun zus mee te nemen maar dat verzoek werd van meerdere kanten afgewezen ).

Verder een lui en lekker weekend gehad, uit wezen eten, zo nu en dan behoorlijk laat geworden mede dankzij hem en haar op msn (en dan zeggen ze dat ik veel lul! ).

Als laatste wapenfeit per sms gedumpt door hem. Zo ben je "druk" aan het sms-en, zo hoor je niks meer. Ik gok dat hij of bevangen was door de alcohol, of toch nog gescoord heeft of F1 en F2 werden toch nog gezellig.
Ik ken mijn plek weer

Vandaag naar Huey en Mrs Spongebob, een "oude" vriendin van ons (uit de tijd dat we nog jong en rimpelloos waren) komt daar op visite. Ik heb haar al een jaar of 5 niet meer gezien dus ik ben benieuwd.

Nou dat was het wel weer voor hier, morgen moet ik weer aan het werk dus mag moet ik eerst nog ff hier in huis aan de slag. Heerlijk hoor, vakantie hebben maar het is hier in huis complete anarchie.
De huiskamer is overgenomen door het speelgoed, de bovenverdieping bezet door alle was. Tijd om weer es te laten zien wie er nu werkelijk de baas is hier in huis!

Ps: en speciaal voor neel ook een foto van de kameel!

[Update]13.18u
Hij zegt dat het niet waar is van dat dumpen... dat hij de laatste gestuurd heeft.
Ik geloof hem niet maar voor de goeie lieve vrede zal ik maar zeggen dat de waarheid ergens in het midden ligt. (Sms-jes die niet aangekomen zijn enzo )

Mei 1997: Voor het eerst een pc thuis
Juni 1997: Voor het eerst internet op
Juli 1997: Ik kom een programmaatje tegen op de pc: NChat. Het duurde ff voor ik doorhad wat het was en hoe het werkte. Vreemde lui allemaal in die chatrooms, ik kwam er niet tussen.. ze lulden maar door en door en door... maar op een gegeven moment raakte ik es aan de praat met iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en zo kan ik nog een uurtje doorgaan ;-) Erg gezellig geweest dat chatten (voor zolang het duurde ).

Onderstaande foto is gemaakt in 1998 op een feestje in Meijel (of all places)

erg leuk, erg gezellig, erg veel baco's ;-)) en ik kon het erg goed vinden met "Cajmere", die ik tot dan toe alleen maar via t chatten kende. (Cajmere staat rechts op de foto, voor degenen die nog twijfelden ;-))

Ta tata ta tata tatadaaaaaa ;-P

Het Spui

Het blijft een luxe plek om te wonen.

Samenvatting

In vervolg op mijn eraf liggen (overigens alleen web-logs gewijs): dat is nog steeds zo.

In vervolg op de au!: dat valt erg mee. Beter gezegd, helemaal geen au zelfs! (alleen mijn stem is naar de klote maar dat heeft maar zijdelings met cocktails te maken).

Die twee samengevoegd betekent dat ik U voor een kort verslag en foto's verwijs naar onze eigen Nilf :-D.

Au!

Ik heb nu al hoofdpijn ;-) )
maar ik heb er vooral erg veel zin in!

Fijn weekend allemaal!

411 - 19 - 134

Dat zijn niet mijn maten, maar de plek in die galmbak (ja, het is gewoon nog steeds een galmbak!) waar we gisteren zaten.

Ik was nog niet bekomen van de schok bij de friettent (2 patat, 2 frikadellen, 1 AA en 1 cola: 19 -NEGENTIEN!!!-  €uro, mag ik ff vangen?!) toen de naschok zich aandiende. We mochten de trappen naar vak 411, rij 19 stoelen 134 en 135 beklimmen.
Eenmaal daar aangekomen heb ik zeker een kwartier vastgeklonken aan mijn stoel gezeten van ellende. De hoogte was tot daaraan toe maar crisis, wat is dat steil!
M'n vriendin had het helemaal niet meer, die zat al te bedenken of ze maar niet gewoon naar beneden moest springen want dan was ze van die ellende af ;-) (nee, ze is niet suïcidaal, ze heeft "alleen maar" hoogtevrees). Aan het eind van het concert heb ik haar uit haar stoel moeten bikken: ze zat met haar handen volledig verkrampt aan de zitting vast ;-).

Buiten dat kleine euvel hebben we echter een "top"avond gehad. Ik kan niet zeggen dat we aan het swingen zijn geweest, dat gaat nou eenmaal lastig wanneer je niet van je stoel omhoog durft te komen ;-) maar dat is slechts een detail.

Froger zong liedjes van Gordon, Gordon van Foger, Joling van Gordon, Gordon van Joling enz enz. Verder hadden we nog een Tom Jones medley, een hommage aan Willy Alberti (wat een feest!), Disco, Boney M (met hij van Boney M erbij), een nederlandstalige ouwe liedjes medley (kleine jodeljongen, een liedje over een koster en hoe zwaar het is om koster te zijn (???), de bostella), Luv (die opkwamen met rollators), de 2 dames van Idols (sorry, weet niet hoe ze heten, ik keek nooit) aangevuld met Jim.
Het is drie uur lang feest geweest, ik heb gelachen, meegezongen, kippevel gehad, meegebruld, en zelfs een traan moeten wegslikken. Het blijft verbazingwekkend wat muziek met een mens me kan doen.

Kortom: volgend jaar weer? Ja, volgend jaar weer! Alleen dan in de arena, hoogstens op de 1e ring maar nee never nooit meer 411-19-134!

En zojuist gezien bij Bakje: het hele concert online (mp3, beeld volgt nog als het goed is). Deel 1 en deel 2. Helaas alle2 bij dat rotte rapidshare dus het duurt ff voor je ze binnen hebt.

Ohw My God! :-D

Zit ik a.s. zaterdag ineens bij de Toppers!

Met dank aan Kiki zonder web-log.

Oh, what fun we had!

Alcazar * Yazoo * 80's & 90's avond * Lime * zet 2500 30+ers bij elkaar en je hebt een feestje * Golden Earring * de dames kijken je nog net zo arrogant aan als ze 20 jaar geleden deden * 2Unlimited* alhoewel die blik in de loop van de avond (onder invloed van een borrel of wat gok ik ;-)) wel verdwijnt * Grease Medley * De beveiliging heeft geen bal te doen * Talking Heads * Zingende menigte * Patrick Cowley * kale hoofden (niet omdat ze willen maar omdat ze t haar nou eenmaal niet meer hebben ;-)) * Jive Bunny * 4 uur onafgebroken dansen * Michael Jackson * en dus toch uiteindelijk nog pijnlijke voeten * Clint Eastwood & General Saint * Bierbuiken * Bloem * te korte rokjes (alhoewel Huey daar denk ik anders over denkt :-P ) * Evelyn Thomas * met vaak daaronder te dikke benen * Ryan Parish * keel naar z'n malle moer door vele meebrullen * (onvermijdelijk) Meatloaf en Paradise by the Dashboardlight * en het spijt me niet neel, ik heb m keihard meegebruld * Donna Summer * Gabbertjes worden dan ook wel ouder maar kunnen nog steeds dat gekke dansje van ze doen * Simple Minds * enkele fanatiekelingen die nog steeds de tasjes tussenin zetten * Rick James * and last maar absoluut not least: Tnx Huey, ik heb een geweldige avond gehad!! XXX

De Berg en Brabant

Voor sommige dingen zal de Berg naar Brabant moeten gaan (het is helaas niet anders ) en dan met name voor de geitenkaas met honing bij Dickens & Jones, Demi's schoenen (zelfs ik heb geen schoenen die in een blik ipv in een schoenendoos zitten ) en natuurlijk de winkel waar je je serviesgoed met jarenlang bijelkaar gespaarde punten kan betalen!

Harry

Demi is nog net een ietwat te jong. Danny (zo bleek achteraf) nodigde liever een vriendinnetje thuis uit en zo bleven alleen Dylan en ik vanmiddag over om naar
de film te gaan.

Harry Potter natuurlijk; ik had Dylan al maanden geleden beloofd dat we daar in
de kerstvakantie heen zouden gaan.
Verder weinig over te vertellen. We hebben gewoon een leuke middag gehad, met
teveel cola en popcorn en natuurlijk genoten van de film (wie zou er niet op zo'n
school willen zitten?! ).

Dus voor die 2 man die de film nog niet gezien hebben: alsnog gaan!
(enne Ajax-supporters, wat nou "jullie hebben" een mooi stadion?
Het zwerkbal stadion... dat is pas machtig mooi! Eat your heart out! )

Brak dus

Geweldig staan feesten bij Guus Meeuwis, dansen dansen en nog es dansen bij de Crazy Piano's en tussendoor ook nog op de "gewone" dansvloer. Tussendoor ook nog ene Lasgo, Bastiaan Ragas, Elize en een karaoke-show gezien. Kortom: ik was verrot.

Tel daar bij op een beetje drank (echt een beetje maar dat was -zoals gewoonlijk- voor
mij meer dan genoeg) en een verdomd korte nachtrust en dan ben je de rest van de zondag brak.

Volgend jaar weer dus!

De Oesters van HenkieBaby

En zo was ik gisteren zomaar uitgenodigd om uit eten te gaan.
Vriend/Collega Henkiebaby is -bijna- 25 jaar bij de zaak en ter ere daarvan mochten een andere collega (& aanhang) en ik mee uit eten met HB en zijn vrouw.

Het eten was prima (voor het eerst van mijn leven een oester weggeslurpt ) en het gezelschap nog veel beter. Het was zelfs zo gezellig en we zaten zo te ouwehoeren dat ik er maar 1 x aan gedacht heb om een foto te maken.

(Bovenop stond dus die schaal met oesters maar die waren op het moment van de foto even weg om gegratineerd te worden)

Kortom: Tnx Henk, het was erg lekker en erg gezellig. Op naar het volgende jubileum

Mietjes zijn we

Wel eens oog in oog met een schotse hooglander gestaan?!

Wij nu wel..

Het leek me wel een leuk idee om, nu we de de zonsopgang enigzins gemist hadden,
naar het natuurgebied bij ons aan het Spui te gaan.

"Ja er lopen daar van die hooglanders maar die zie je toch nooit" zei ik nog.

Heel voorzichtig en langzaam, om de brandnetels en de vlaaien te ontwijken,
zijn we de dijk afgegaan.
We hebben er toch zeker een paar minuten over gedaan om beneden te komen.

Nadat we de kudde met kalf op de foto hadden gezet (zo goed en kwaad als dat
ging want we durfden niet te dicht bij ze in de buurt te komen) zijn we
weer terug gegaan.
Verder lopen ging immers niet omdat daar die beesten stonden en er voorbij
lopen was echt geen optie.

Net op het punt aangekomen waar we weer naar boven moesten klauteren
stonden Han en ik tegenover elkaar en zag ik ineens haar ogen groot worden. "Oh jee!!"

Binnen enkele seconden schoten er twee gedachtes door mijn hoofd.
Of ze neemt me in de zeik, ik ren voor Jan Doedel hard naar boven en zij
staat me hier uit te lachen.
Of ze neemt me niet in de zeik, ik blijf staan en als ik me zo omdraai heb ik
ineens zo'n koe in mijn nek hangen.

Ik durfde de gok niet te nemen, en toen ik me een kwartslag omdraaide
bleek dat een verstandige keuze geweest te zijn.

We waren als een stel mietjes (gillend en wel) alletwee binnen 3 seconden weer
boven -en verder- nadat we ineens oog in oog met deze jongen (?) kwamen te staan.

Verdomde groot trouwens die krengen...

Straatje om

Misschien een idee voor je
volgende verjaardag Han?!

[update]07.05u
Ben benieuwd waar ze zit....

Morgenochtend

Schijn ik weer de zonsopgang te gaan bewonderen.

Knettergek ben ik.

Maar zij overtreft mijn knettergek zijn...

No worries: ik zal niet weer foto's van de zon gaan plaatsen.
Denk ik...

Een bewogen dag

Als je de foto's bekijkt zou je (zoals altijd) denken dat ik niet mee ben geweest.

Altijd ben ik degene die de foto's maakt en dus sta ik er nooit op. Vandaag besloot Dylan es een foto van zijn moeder te maken. Of, om precies te zijn, 9 foto's van zijn moeder te maken. Negen foto's waarvan er 8 bewogen zijn.

Maaaaar: het bewijs is er in ieder geval een keer: ik was er bij!

Demi zegt: "Stoute Aap!"

Mochten jullie in Blijdorp een aap met een speen tegenkomen,

3 x raden van wie hij 'm "gekregen" heeft....

Bal-lorig

Bloedheet, accu vergeten op te laden en de paar foto's die je dan nog wel met dat laatste beetje stroom weet te maken zijn bijna allemaal mislukt omdat ze werkelijk geen 2 seconden stil stonden

Maar leuk was het wel!

Oh ja: en ik word echt te oud voor die trampoline's. Niet zozeer dat ik het niet volhoud maar iedere keer dat ik omhoog spring komt mijn maag er pas 10 seconden later achteraan )

Fijn er op uit!

Om de zoveel tijd steekt het "wat-ben-je-toch-een-waardeloze-moeder, trek-er-eens-wat-vaker-met-je-kinderen-op-uit-gevoel" bij mij de kop op. Met name Dylan weet het knopje waar dat gevoel onder verstopt zit altijd haarfijn te vinden.

Danny heeft uit principe standaard nergens zin in (als ik heel erg in mijn gezinsgevoel zit dwing ik hem wel es mee te gaan maar dat loopt dan altijd uit op een drama waarna ik hem weer maanden met rust laat. Hij blij. Ik blij.) en Demi vind alles best, thuis zijn, in de tuin spelen, teletubbies kijken, weggaan, boodschappen doen.. alles is even leuk.

Nee dan Dylan, Dylan is de enige echte "hoera, we trekken er op uit'er" van de familie. Waar Danny en ik al moe worden bij het idee een hele dag ergens te moeten rondslenteren leeft Dylan helemaal op als ie weet dat we dan en dan daar en daarheen gaan.
"Mam, zullen we gezellig een stukje fietsen?" of "Mam, wanneer ga je weer een zeskamp organiseren?". Ook favoriet zijn de bordspelletjes. Risk, Levensweg, Twister (ok.. ik geef toe.. dat is nog wel grappig om te doen ) Monopoly... ook hier geldt: alles is leuk.
Vorig jaar heeft Sinterklaas nog een poging gedaan mij daar enigszins mee vanaf te helpen door een Playstation Monopoly aan Dylan te geven maar aangezien hij een echte broodspeler is en zijn tegenstander wil zien zweten en grote stapels geld voor zijn neus wil zien liggen was dat, hoe goed bedoeld dan ook van de Sint, geen oplossing.

Anyway: wat ik dus eigenlijk wilde zeggen is dat ik om mezelf enigszins te dwingen er eens wat vaker op uit te trekken (ok ok... en omdat het ook best leuk is en met een abo zelfs nog betaalbaar) een gezinsabonnement Blijdorp heb aangeschaft.

Wij dus vandaag richting R'dam. (Danny wist weer mooi zijn snor te drukken trouwens). En weet je: alhoewel ik het echt naar mijn zin gehad heb is het toch werkelijk een drama. Gillende kinderen, nog harder krijsende moeders, nors kijkende vaders, kinderen die hun moeder kwijt zijn, vaders die rustig een sigaretje staan te roken terwijl moeders al briesend en met rood hoofd door de diergaarde loopt om het kind weer terug te vinden.

Tel daar bij op al die vre-se-lijk lollige vaders, niet gelogen heb ik in de 5 minuten die ik bij de struisvogels heb doorgebracht wel 3 x een vader horen zeggen "huh.. lekker stukkie struisvogelbiefstuk voor op de BBQ vanavond.. Ar Ar Ar" (Ar Ar Ar? Ja euh, ik weet ff niet hoe je het moet schrijven maar je moet het maar uitspreken zoals Tim "The Toolman" Taylor uit Home Improvement dat gorillageluid doet).
En weet je: hoe mooier die dierentuin wordt en hoe meer de dieren in hun natuurlijke omgeving terechtkomen (allemaal heel mooi natuurlijk) des te meer moet je lopen, des te meer bamboe zie je (Reuze Bamboe, Zwarte Bamboe, Gespikkelde Bamboe), je komt werkelijk om in de moerassen, steppes enz. maar dieren... te weinig!!

Als ik moet opnoemen wat ik vandaag gezien heb kom ik niet veel verder dan, vissen, vissen, nog meer vissen, pinguins, 2 krokodillen (maar die liggen dan ook nog in hun jaren 60 niet natuurlijke bak van 4 x 4m te dobberen) 1 nijlpaard (zelfde verhaal als de kroks), 3 olifanten (op 700 m afstand, echt een idee van hoe groot ze nou werkelijk zijn krijg je dus niet), slangen (voor zover die zich niet verstopt hadden en je dus een uur naar een bak met houtstronken stond te kijken in de hoop dat je nog iets van beweging zou zien), apen (nou ja... die heb ik niet echt gezien want daar kon je werkelijk over de hoofden van de bezoekers lopen en ook daar wéér die lollige vaders... "Kijk.. daar heb je nog een lelijke aap zeg" en dan wijzend naar moeders, zeker 6 x gehoord (en dan nog snappen die vaders maar niet waarom moeders chagerijnig rondloopt ) wat nog meer: euhmm... bambi, een tapir, en buffels.
Vergeet ik nog wat?! Geloof het niet.

Kortom: voor de dieren hoef je niet naar Blijdorp, zeker niet op 2e paasdag (eerlijk is eerlijk, één van de andere redenen dat we niet al teveel gezien hebben is natuurlijk de drukte).
Wel voor de lol die de kids (en daardoor ook mijn vader, moeder en ik) gehad hebben.

Dus vooruit: een fotootje

Ouwe

Goed, "Lompe Brabanders" dus....

Lig je daar, na afloop van het corso, helemaal uitgekakt op een grasveldje een beetje te genieten van de zon, wat te drinken en de door tante neel (met gevaar voor eigen leven) bemachtigde zakjes  Snack-a-Jacks begint er zich een waar schouwspel recht voor je ogen te ontwikkelen.

Ik weet niet of ik dit goed uitleggen kan maar ik ga een poging doen. Er loopt 1 weg Zundert in, deze weg is bedoeld voor de automobilisten. Naast deze weg ligt een behoorlijk breed fietspad. Beide wegen worden gescheiden door een Rozenperk (en absoluut Rozenperk met hoofdletter R). Aan het begin van het dorp -ik neem tenminste aan dat het een dorp is-  staan hekken zodat er niemand gratis naar binnen kan om het corso te bekijken.
Deze hekken staan, heel logisch, aan het begin van de weg. Deze situatie is alleen niet zo logisch meer wanneer iedereen 's-middags het dorp weer wil verlaten. De hekken staan dan immers "ineens" aan het einde van de weg. Op zich nog steeds niks mis mee ware het niet dat de hekken aan het einde van het fietspad niet open mochten van de gemeente. Iedereen die eruit wilde moest (weer wat minder logisch) over de weg lopen en kon daar dan door de hekken heen. 1 Klein "probleem": hele hordes fietsers kwamen (juist ja: heel logisch) over het fietspad.
Aan het eind van het fietspad aangekomen mochten ze er dan niet door, voerden een discussie met de puber die aan het hek stond en afhankelijk van of het ventje overstag ging moesten ze terugfietsen, om het Rozenperk heen en alsnog over de weg of deed het ventje ff snel het hek 30 cm open en konden ze er toch doorheen prakken.

Zo hebben we ook busladingen vol ouden van dagen voorbij zien komen en die gingen dus met koeltas én opklapbaar stoeltje dwars door de rozen naar de andere kant van het perk, waar ze wel het hek door mochten (opvallend was trouwens dat die oudjes verder geeneens in discussie gingen met de "poortwachter". Ze kwamen aangesjokt, zagen dat het hek dichtbleef, keken naar het mannetje wat erbij stond en begaven zich rechtstreeks -met blote benen en al- het Rozenperk in :-)). Voor de dame met de rollator was het lastiger. We zagen haar al aankomen maar werden even afgeleid door één of andere discussie die zich bij het hek afspeelde en voor we het goed en wel in de gaten hadden keken we weer naar de rug van oma. Ze had zich omgedraaid en was aan de lange weg terug begonnen...

Anyway: aan het eind van het liedje besloot men toch ook de hekken bij het fietspad maar open te gooien. Ik heb nog ff geprobeerd het poortwachtertje gek te maken. Nadat we eerst de hele tijd aan zijn kop hadden lopen zeiken dat ie dat hek open moest gooien vroeg ik hem nu of hij het hek niet dicht kon laten zodat Demi niet weg kon lopen. Hij zag de humor er wel van in maar helaas... de hekken gingen weg. (Op 1 hek na dan... er was iemand zo slim geweest zijn fiets aan het hek te ketenen :-)) Voor ze weer aan de slag gingen kwam de vrijwillige brigade, die ons natuurlijk allang gezien en vooral gehoord had ff kletsen.
Eerst één (voor insiders: Prins Maurits :-)) maar langzaamaan werden het er steeds meer. Terwijl wij daar lekker zaten te kletsen besloot Demi voor de 33e keer op onderzoek uit te gaan en moest ik dus weer achter haar aan. Voordat ik overend was gekomen om achter haar aan te gaan was 1 van de pubertjes zo attent mij op haar aktie te attenderen, en wel op een bijzonder "aparte" manier:

*De Dader

"Hee OUWE, ze gaat er vandoor hoor!!"

So far voor je eigenwaarde ;-))

Eerlijk is eerlijk..

Het was gewoon ontzettend leuk... en daarnaast ook dodelijk vermoeiend... geen puf meer om een heel verhaal te doen dus morgen meer... PS: Die brabanders zijn best lomp! )

Resumé

Ik had best gewild de laatste dagen hoor, één of ander leuk, grappig, interessant, saai of desnoods volkomen overbodig stukje schrijven. Helaas zat het er niet in, het is totale inspiratieloosheid in driedubbele reprise.

Daarom dus maar ff kort de laatste dagen in vogelvlucht (anders weet ik volgend jaar om deze tijd niet meer wat ik vorig jaar om deze tijd gedaan heb en dat kunnen we niet hebben tenslotte ).

De Efteling: Leuk, vermoeiend, prachtig weer!, niet te druk (qua bezoekers), de langste wachtrij stond voor de Python (45 min) en natuurlijk had ik weer de pech dat de karretjes precies op het hoogste punt stil bleven staan, de kids hebben het naar hun zin gehad, Demi vond alles even mooi, de jongens waren gezellig, het enige waar ze ruzie over kregen was over wie bij welke attractie Demi op schoot mocht hebben (nu ik er zo es over nadenk hadden ze dus eigenlijk de hele dag "ruzie" ), op verzoek nog even de groeten gedaan aan de elfjes van de droomvlucht en toen zat de dag er alweer op.
Gelukkig hebben we inderdaad de foto's nog .

Donderdag zijn de jongens met hun vader op vakantie gegaan en bleven Demi en ik saampjes hier achter (de heren hebben nog aan hun pa voorgesteld hun zus mee te nemen maar dat verzoek werd van meerdere kanten afgewezen ).

Verder een lui en lekker weekend gehad, uit wezen eten, zo nu en dan behoorlijk laat geworden mede dankzij hem en haar op msn (en dan zeggen ze dat ik veel lul! ).

Als laatste wapenfeit per sms gedumpt door hem. Zo ben je "druk" aan het sms-en, zo hoor je niks meer. Ik gok dat hij of bevangen was door de alcohol, of toch nog gescoord heeft of F1 en F2 werden toch nog gezellig.
Ik ken mijn plek weer

Vandaag naar Huey en Mrs Spongebob, een "oude" vriendin van ons (uit de tijd dat we nog jong en rimpelloos waren) komt daar op visite. Ik heb haar al een jaar of 5 niet meer gezien dus ik ben benieuwd.

Nou dat was het wel weer voor hier, morgen moet ik weer aan het werk dus mag moet ik eerst nog ff hier in huis aan de slag. Heerlijk hoor, vakantie hebben maar het is hier in huis complete anarchie.
De huiskamer is overgenomen door het speelgoed, de bovenverdieping bezet door alle was. Tijd om weer es te laten zien wie er nu werkelijk de baas is hier in huis!

Ps: en speciaal voor neel ook een foto van de kameel!

[Update]13.18u
Hij zegt dat het niet waar is van dat dumpen... dat hij de laatste gestuurd heeft.
Ik geloof hem niet maar voor de goeie lieve vrede zal ik maar zeggen dat de waarheid ergens in het midden ligt. (Sms-jes die niet aangekomen zijn enzo )

Cajmere & Madd

Mei 1997: Voor het eerst een pc thuis
Juni 1997: Voor het eerst internet op
Juli 1997: Ik kom een programmaatje tegen op de pc: NChat. Het duurde ff voor ik doorhad wat het was en hoe het werkte. Vreemde lui allemaal in die chatrooms, ik kwam er niet tussen.. ze lulden maar door en door en door... maar op een gegeven moment raakte ik es aan de praat met iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en nog iemand en zo kan ik nog een uurtje doorgaan ;-) Erg gezellig geweest dat chatten (voor zolang het duurde ).

Onderstaande foto is gemaakt in 1998 op een feestje in Meijel (of all places)

erg leuk, erg gezellig, erg veel baco's ;-)) en ik kon het erg goed vinden met "Cajmere", die ik tot dan toe alleen maar via t chatten kende. (Cajmere staat rechts op de foto, voor degenen die nog twijfelden ;-))

Maak me Gekk!

Ta tata ta tata tatadaaaaaa ;-P